Rzut oszczepem

Rzut oszczepem

Jedną z konkurencji lekkoatletycznych jest rzut oszczepem. Jego historia sięga starożytnej Grecji. Konkurencja ta polega na rzucie oszczepem na możliwie najdalszą odległość. Oszczep, którym rzucają kobiety ma długość od 2,10 do 2,30 m, waży 600 g. Mężczyźni, zaś rzucają oszczepem mierzącym 2,60 – 2,70 m i ważącym 800 g. Ze względu na przynależność do konkurencji technicznych, sposób rzucania oszczepem jest dość skomplikowany. Możemy podzielić go na kilka etapów. Pierwszym z nich jest prawidłowe trzymanie i ułożenie oszczepu, następnym przyjęcie pozycji wyjściowej, potem kolejno rozbieg, przygotowanie do rzutu oraz wyrzut, po którym należy utrzymać pozycję.
Rzut oszczepem odbywa się na rzutni lekkoatletycznej. Zawodnik podczas biegu nie może przekroczyć linii oznaczającej koniec miejsca do rozbiegu. Jeżeli tak się stanie rzut zostaje unieważniony. Polak odnoszący największe sukcesy w rzucie oszczepem to Janusz Sidło. Zdobył on dwa złote medale na Mistrzostwach Europy w 1954 i 1958 roku.